Voor het blad van de oud-studenten van de UTP schreef Harry Wiggers een impressie van zijn reis naar Iona in het najaar van 2025. Beeldend beschreven, leuk en informatief, juist voor mensen die weinig van de Iona Community weten.

Op de muur, bij de ingang van Iona Abbey, staat een Keltische tekst:

‘Am ear a théid a dh’l, théid e trí uairean ann’.

Vrij vertaald: ‘Zij die naar hier komen zullen niet een keer komen, maar drie keer’. 

De vieringen van de Iona Community bevatten hemelse teksten en gezangen. Dit spreekt mensen aan: met beide voeten op de grond en met ankers in het dagelijks leven.

De reis

Ook ik ging nu voor de derde keer op pelgrimage naar het Schotse eiland Iona. Eerder al in 1999 en 2007. Deze keer samen met vriend en oud UTP-er Peter Huijbregts. Het zijn niet de achthonderd kilometers die de reis er naartoe lang maken, maar het is vooral de afgelegenheid van Iona als een van de Binnen-Hebriden in de Atlantische Oceaan, een heel stuk verwijderd van het Schotse vasteland. Heel de omgeving wordt gevormd door oeroude natuur die vanaf Glasgow te bereizen is per trein, bus en een tweetal ferry’s.

Vanwege teveel onzekerheden op het Britse spoor, voor wie er niet vertrouwd mee is, hebben we ons oorspronkelijke plan om vanuit Nederland met de trein te gaan losgelaten en reisden we met het vliegtuig. Na een middag en nacht in Glasgow stapten we bijtijds in de trein naar Oban. Vervolgens de ferry naar Mull en met de bus over het prachtige eiland in vijf kwartier naar de opstapplaats voor de ferry naar Iona in vijftien minuten. De lijnbus bleek al goeddeels gevuld te zijn met reisgenoten naar dezelfde Abbey als bestemming. Daarbij waren maar liefst dertien Baptisten-dominees uit North Carolina. Ook alle anderen waren Engelstalig. Het was dus meteen ook duidelijk: voor het Nederlands waren Peter en ik de komende week op elkaar aangewezen.

Geschiedenis

Iona Abbey ligt op het eiland Iona ten westen van Mull, De vroegste voorloper van de abdij werd in de zesde eeuw gesticht door de Ierse missionaris Columba en zijn twaalf volgelingen. Zij waren kennelijk zeer onder de indruk van de natuur die hen omringde, want ze vestigden zich op Iona en deden van hieruit in de wijde omgeving hun missionaire werk. Zo heeft het christendom zich kunnen verspreiden over Schotland.

Het eiland Iona werd trouwens al eerder als een bijzondere plek gezien, een plaats waar hemel en aarde elkaar raken. Dat leidde er bijvoorbeeld al toe dat vrijwel alle vroege koningen van Schotland hier werden begraven. Na de dood van Columba kwamen in de volgende eeuwen vele pelgrims om het graf van de inmiddels heilig verklaarde missionaris te bezoeken.

Begin dertiende eeuw werd in de abdij een Benedictijnse communiteit gesticht, waardoor de oorspronkelijke Keltische geloofstraditie in verdrukking kwam en uiteindelijk werd verdrongen door de Romaanse traditie. Omstreeks die tijd werd ook een vrouwenklooster gesticht, de Iona Nunnery. Na de reformatie kwamen de abdijgebouwen, na al enkele eerdere plunderingen door de Vikingen, opnieuw in verval.

In de negentiende eeuw werd een eerste begin gemaakt met het herstel. In 1938 werd daartoe ook de Iona Community opgericht als een oecumenische leefgemeenschap onder bezieling van initiatiefnemer George MacLeod. Zij zetten het restauratiewerk voort en zorgen er tot op de dag van vandaag voor dat de abdij het hele jaar rond bewoond wordt door steeds wisselende tijdelijke bewoners die lid zijn van Iona Community.

Het volledige verslag is te lezen via de knop links.