Nieuwe voorzitter stelt zich voor

Sinds 7 maart 2026 ben ik voorzitter van het dagelijks bestuur van de Iona Community Nederland. Mijn naam is Trudy Struijs. Ik kom uit een gereformeerd predikantsgezin en daardoor verhuisden we één keer in de vier à vijf jaar totdat mijn vader plotseling overleed. Ik was net 16 geworden, tweede in het gezin met vier kinderen. We woonden in Rotterdam Zuid en het werk van mijn vader was evangelisatiewerk op Katendrecht en in de havens, wat later uitgroeide tot oude wijken pastoraat. Door zijn aandacht voor de eerste generatie gastarbeiders heeft hij zich o.a. sterk gemaakt voor Islamitische gebedsruimtes en intermedieerde hij met regelmaat in deze multiculturele volksbuurten. Wij hebben er in onze vroege tienerjaren veel van meegekregen. Het heeft ons gevormd, op meerdere manieren.

Wij voelen ons verbonden met de Iona Community in Schotland, dragen het Iona-gedachtegoed uit en bevorderen in werk- en denkgroepen de heelheid van de schepping.

Ik heb theologie gestudeerd aan de VU in Amsterdam. Daar heb ik Teun Kruijswijk Jansen leren kennen en zijn we in 1983 met elkaar getrouwd. Onze eerste werkplek werd Nuenen en we hebben acht en een half jaar in de Van Gogh pastorie mogen wonen, waar ook onze kinderen geboren zijn. Ik heb met Teun het predikantschap gedeeld, een kleine verpleeghuisbaan in Eindhoven gehad en in 1994 zijn we verhuisd naar Wageningen, waar ik na een tijdje zoeken als geestelijk verzorger in het psychiatrisch ziekenhuis van Wolfheze aan het werk ben gegaan.

Ondertussen heb ik de supervisorenopleiding gedaan en heb de opleiding tot trainer in de Klinische Pastorale Vorming gedaan. In 2004 ben ik op het seminarium van de Protestantse kerk, Hydepark, gaan werken als docent pastoraat en KPV trainer (Klinische Pastorale Vorming). In 2007 zijn we als staf van het seminarium meegenomen in de vorming van de Protestantse Theologische Universiteit. En dat werk heb ik met veel plezier 20 jaar gedaan. In de zomer van 2024 heb ik afscheid genomen en nu is er tijd voor vrijwilligerswerk in de kerk en in de Iona Community.

The touch of Iona

Ik ben in 1998 voor het eerst op Iona geweest. Het jaar daarvoor had Teun een week in zijn sabbatical daar doorgebracht en dat heeft hem enorm geraakt. Dus, ja, tijd voor ons als gezin om te zien en te beleven wat hij daar had meegemaakt. Terwijl de kinderen aan het strand speelden konden we om de beurt een viering meemaken. Ik werd geraakt in de vieringen en tijdens de pelgrimage door de humor die geloven lichter maakt. We logeerden in het Argyll hotel, voor ons een ongekende luxe. We kwamen met allerlei mensen in contact en voor je het wist kwamen we in een diepergaand gesprek terecht. We leerden mensen kennen met een uitnodigende gastvrijheid en hartelijkheid.

Aan de zijde van Teun heb ik zijn weg naar het lidmaatschap gevolgd, zelf ben ik na verloop van tijd friend en later associate member geworden. Ik denk dat dat voor mij ook zo zal blijven. Ik ben in de loop van de jaren meerdere keren op Iona geweest en we hebben ook vanuit Schotland meerdere gasten thuis ontvangen. Het heeft mijn geloofswereld op een prettige manier verbreed, gevormd en aangescherpt als het om de principiële gerichtheid in het geloofsleven gaat.

De activistische kant van de Iona beweging dwingt wel respect af, maar past niet zo goed bij wie ik ben. Daar heb ik me in de loop van de jaren wel mee moeten verhouden. Een van de regels van Iona is hoe je met je tijd om gaat. Die regel is jaren lang een lastige voor me geweest. Mijn werk vroeg steevast meer van mij dan eigenlijk goed voor me was. Ik wist het, maar kon het niet veranderen. Nu ik mijn eigen tijd mag indelen, kan ik daar veel beter mee omgaan.

Iona ervaringen in Nederland

Vanaf het begin maak ik deel uit van de Regiogroep Utrechtse Heuvelrug. We zijn met een grote, vrij stabiele groep, ruim 20 deelnemers. Oecumenisch van samenstelling en uit verschillende plaatsen op de Heuvelrug. Ik ervaar de verbinding, het gemeenschappelijke referentiekader tijdens onze gesprekken, de inspirerende liederen en liturgie tijdens de vieringen als heilzaam. Het is niet concurrerend met de eigen kerkelijke gemeenschap, maar soms wel een op-ademing, mijn blik verbredend, en wat dichter bij mijn hart. In elke viering wordt de wereld en de schepping er inclusiever in betrokken.

Ik hou van het lied Jezus roept hier mensen samen, en ben blij dat dit lied ook in het Liedboek (2013) is terecht gekomen. Het lied Neem mij aan zoals ik ben blijft mooi in haar bevestiging. Neem de plaats, de ruimte en de tijd is een ander dierbaar geworden lied. Het sloot heel goed aan bij de leerprocessen tijdens de trainingen. Hoopvol blijft het lied van Desmond Tutu, Goedheid is sterker dan slechtheid. En als ik ergens van droom dan is dat verwoord en verklankt in het lied Voor ieder een plaats aan de tafel.

Wat mij voor ogen staat bij de Iona Community Nederland?

De komende tijd zet ik me graag in voor het bestuur van de Iona Community Nederland. In de paar vergaderingen die ik heb meegemaakt heb ik het gevoel gekregen dat ik in een goed team stap. Met alle regiogroepen staan we voor de uitdagende vraag: hoe kunnen we ons geloof in vrede en gerechtigheid in woord en daad concreet maken, gemeenschap van geloof, hoop en liefde vormen in een wereld die daar op dit moment haaks op staat. Rebuild community in justice and peace!

Trudy Struijs