Van 8-10 mei 2026 vond het Schoorlweekend plaats. Hierbij de verslagen van Willie Verhoef - Witte over het weekend zelf en Jan Maasen over de themalezing 'Weerbaar en kwetsbaar: zoeken naar vrede in tijden van (oorlogs)dreiging' van Erik Borgman.

De vieringen van de Iona Community bevatten hemelse teksten en gezangen. Dit spreekt mensen aan: met beide voeten op de grond en met ankers in het dagelijks leven.

Willie Verhoef - Witte

Al snel na de lunch stap ik in de auto en rijd ik in de richting van Schoorl. Ervaring heeft me geleerd dat het soms nogal druk kan zijn op de weg, en ik houd niet van haasten. Dus neem ik ruim de tijd. En deze keer heb ik nog tijd over: een wandeling langs het strand in Bergen aan Zee!

Rond 4 uur ben ik bij Dopersduin. Een fijn weerzien met veel bekenden en kennismaken met mensen die ik voor het eerst zie.

Bij de maaltijd ligt een klein papiertje met de tekst: Voel je hier thuis, vreemde en vriend, God heet ons welkom, je bent bemind. (vertaling van “God welcomes all”). Eigenlijk is dat een korte samenvatting van een Iona-weekend. Zo voelt het in elk geval voor mij. De viering die avond wordt door Trudy Struijs verzorgd en zij laat ons naar elkaar kijken, zodat we gezien worden! Bij aankomst zijn we al verdeeld in kleine groepjes en halverwege de viering gaan we uiteen in die basisgroepen, om met elkaar kennis te maken voor zover we elkaar nog niet kennen. Fijn om zo ook deelnemers die ik nog niet ken, te ontmoeten. Weer terug in de kapel horen we de bemoediging van Petrus: Wie zou u kwaad doen als u zich volledig inzet voor het goede..? Wees daarom niet bang voor de mensen en laat u door niets in verwarring brengen.

Download het volledige verslag van Willie via de knop links.

Jan Maasen

Op zaterdagochtend hield Erik Borgman, emeritus hoogleraar publieke theologie en lekendominicaan, een doorwrochte inleiding over het thema van ons weekend. Daarmee gaf hij ons heel wat stof tot nadenken. Dat begon meteen al met zijn waarschuwing: “als je niet uitkijkt reproduceer je conflicten, in plaats van dat je pacificeert.”

Zijn presentatie opende met een afbeelding van een uithangbord met een uitspraak van Martin Luther King: “Zij die de vrede liefhebben, moeten leren om even effectief te organiseren als degenen die oorlog liefhebben.” We hoeven niet van een nulpunt te beginnen. Het is tijd, dat de kerken hun eigen vredestradities opzoeken. Het ergste wat er is, is de onverschilligheid.

Voor het zoeken naar vrede wijst Borgman op een oud affiche van Pax Christi. “Geweld eindigt waar liefde begint.” We moeten ons voor de vrede inzetten om er kansen aan te geven. We moeten niet wachten tot er kansen voor vrede zouden zijn.

Het werken aan vrede begint met klagen. Vgl. Klaagliederen 2, 18-19: “Houd met wenen niet op, geef aan uw ogen geen rust en de vrije loop aan uw tranen, dag en nacht. Roep, geheel de nacht, tot de Heer, stort uw hart als water uit.” Het begint met het besef: het is verschrikkelijk. Dus niet met de vraag: wat kunnen we doen?

Download het volledige verslag van Jan via de knop links.