Elk jaar vieren veel christelijke kerken van 1 september (Wereldgebedsdag voor de Zorg voor de Schepping) tot 4 oktober (feestdag van de H. Franciscus van Assisi) de Scheppingsperiode. De start lag bij de Wereldraad van Kerken, in het bijzonder de Orthodoxe kerken, maar na publicatie van de encycliek Laudato Si' in 2015 doet ook de Rooms-katholieke kerk mee.

In Iona Abbey krijgt de scheppingsperiode ook de nodige aandacht. Dit jaar stond in alle ochtendvieringen de lezing in het teken van scheppingswijsheid. Dat kon een schriftlezing zijn, maar ook een lezing uit een toepasselijk boek of een gedicht. En voor de zondagen in deze periode was een speciaal boekje gemaakt met een eco-communieviering. Dankbaarheid voor Gods schepping, zorgen om de gevolgen van de klimaatverandering en andere milieuproblemen en een oproep tot verandering van levensstijl en politieke actie wisselen elkaar daarin af. Een voorbeeld van een tekst in deze viering is het moderne Onze Vader van dominee Jim Cotter uit het Nieuw-Zeelandse Book of Common Prayer, waarmee deze bijdrage opende. Inmiddels is besloten om deze orde van dienst ook na de scheppingsperiode een keer per maand te blijven gebruiken.

Op de eerste zondag van september hield Chris Mannall, Member van de Iona Community en tot het eind van dit seizoen de administrateur op Iona, de reflectie over Ez. 47, 1-12, de bijbeltekst die internationaal dit jaar centraal stond. In deze lezing welt water op uit de tempel van God. De rivier stroomt naar het oosten en wordt steeds dieper, herstelt dorre grond, brengt wateren tot leven en zorgt voor bloeiende ecosystemen. In zijn reflectie ging Chris nader in op een aantal activiteiten van de Iona Community en Iona Abbey rond zorg voor de schepping.

Praktijk

Niet alleen in de liturgie wordt aandacht besteed aan de zorg voor de schepping en het milieu. Dat zou wat al te gemakkelijk zijn. Sinds een jaar of vijftien is 'zorg voor de schepping' onderdeel van de Regel van de Iona Community naast aandacht voor gerechtigheid en vrede. En als leden leggen we niet alleen aan elkaar verantwoording af van de besteding van tijd en geld, maar ook van het gebruik van natuurlijke hulpbronnen (je ecologische voetafdruk). Zeker sinds Desiree en ik met pensioen zijn, proberen we het vliegen zoveel mogelijk te vermijden. Naar Iona en andere bestemmingen in Groot-Brittannie reizen we alleen nog maar per trein. Onze huidige auto is een jaar of negen. Die zullen we nog wel oprijden, maar of er daarna een andere komt, is lang niet zeker. En een van de grootste Community Concern Networks (inhoudelijke werkgroepen van de Iona Community) is die voor milieu en ecologie. In in Nederland hebben we onze eigen Signal Klimaatgroep.

Meer lezen? Download het hele verslag via de knop links.